Chakra’s, zonnen van het lichaam – Wortelchakra

DSCN1623Alles bestaat uit energie; de wereld, de stenen, de planten de dieren en de mensen en alles wat daar tussen zit.
In ons lichaam word het energiesysteem gevormd door de chakra’s ‘in’ het lichaam en de aura rondom het lichaam. De chakra’s hebben een belangrijke rol bij het fysieke, emotionele, mentale en spirituele welzijn van ons en ons lichaam. Als de energie in deze punten goed stroomt, voelen wij ons goed op alle levensgebieden.

Chakra’s zijn de energiecentra van ons lichaam en voor de mensen die ze kunnen waarnemen zien ze eruit als prachtig gekleurde ‘zonnen’ of ‘wielen’. Chakra betekent wiel in het Sanskriet.

Over ons lichaam verdeeld zitten meerdere chakra’s, maar we hebben zeven hoofdchakra’s die hun plaats hebben in het fysieke lichaam op de gebieden waar de belangrijkste zenuwknooppunten zitten. Vanaf die plekken verdelen de chakra’s hun energie door het lichaam.
De zeven hoofdchakra’s zitten van beneden naar boven verdeeld door ons lichaam, beginnend bij de basis van de ruggengraat/het stuitje en eindigende op de kruin van ons hoofd.

Vandaag schrijf ik een stukje over het onderste chakra dat ook wel het Basis- of Wortelchakra word genoemd.
0c70a8f7f6d3e732a7eda51f1a71e911
Dit chakra bevind zich onderaan de ruggengraat en is diep rood van kleur.
Dit zonnetje is de plek die contact maakt met de aarde. Het is de plek waar ons gevoel van ‘veilig voelen’ leeft; ons veilig voelen in de situatie waarin we zitten en in onszelf. Het is daardoor ook de plek waar ons dierlijke overlevingsinstinct woont, dat ervoor zorgt dat we weer op een veilige plek terecht komen als de situatie gevaarlijk word.
Door contact te maken met dit chakra kunnen we onszelf weer in het ‘hier en nu’ verankeren en ervoor zorgen dat we ons meer in ons lijf voelen zitten. Vaak als we schrikken, of heel erg lopen te piekeren, zitten we niet goed in ons lijf, wat allerlei vervelende effecten op ons kan hebben.

Wist je dat het kan zijn dat je je niet lekker voelt omdat je chakra’s niet goed in balans zijn?
Als dit chakra niet in balans is kan het zijn dat je erg moe bent, je duizelig voelt of het idee hebt dat je bijna op bent.
Het komt ook vaak voor dat mensen bij wie dit chakra uit balans is veel moeite hebben met verandering en zich snel droevig of angstig voelen.  En vaak gaat dit gepaard met het gevoel niet genoeg te hebben en zelf ook niet genoeg te zijn. Dat je het niet verdient (wat dat dan ook is) en niet goed genoeg bent.

Herken je iets hiervan? Dan is het mischien een goed idee om met dit chakra aan de slag te gaan, om te zorgen dat er weer balans in je lichaam en je energie komt.

Dat klinkt misschien wat ingewikkeld, maar alleen al je aandacht richten op dit chakra zorgt ervoor dat de energie daar meer gaat stromen.

Je zou je kunnen voorstellen dat er bij je stuitje, de plek waar dit chakra zich ongeveer bevindt, een prachtig rode ‘zon’ zit die langzaam aan steeds stralender word. Het kan zijn dat je onderlichaam daardoor steeds warmer wordt. Vanuit deze zon kun je je een koord van gouden licht voorstellen dat vanaf daar de aarde in loopt en contact maakt met het hart van de aarde. Je bent op deze manier niet alleen verbonden met de aarde, het hier en nu en je eigen lichaam, maar ook met de energie van de aarde. Die energie kan je ook kracht geven en je een veilig gevoel geven; de aarde ondersteunt je altijd en zal er altijd voor je zijn.
Iets anders dat kan helpen is het herhalen van woorden (affirmaties) zoals “Ik ben veilig. Ik vertrouw meer en vrees minder. Ik ben gecentreerd en geaard.”

Om je te helpen zijn er ook stenen die de werking van dit chakra ondersteunen en jou eraan kunnen herinneren je bewust te zijn van de kracht van dit chakra. Stenen die met het onderste chakra verbonden zijn, zijn bijvoorbeeld stenen zoals de Zwarte Toermalijn (aardend, stress en spanning verlagend) en  Rode Jaspis (aardend, veilig gevoel, bevordert energiedoorstroming).

DSCN1622

Deze stenen kun je bij ons vinden in de shop, net als een set met stenen voor elk chakra.
De chakrastenen set: http://www.secretsofgaia.nl/epages/78140024.sf/nl_NL/?ObjectPath=/Shops/78140024/Products/steen30
De Rode Jaspis: http://www.secretsofgaia.nl/epages/78140024.sf/nl_NL/?ObjectPath=/Shops/78140024/Products/steen25
De Zwarte Toermalijn: http://www.secretsofgaia.nl/epages/78140024.sf/nl_NL/?ObjectPath=/Shops/78140024/Products/steen24

Binnenkort zullen we een blog maken over het volgende chakra.

Edelsteen elixers

IMG_0120Stenen kunnen ons op allerlei manieren helpen.
Je kunt ze in een ruimte leggen zodat ze hun energie daar rustig aan gaan verspreiden, dat je ze kunt zien en bewonderen.
Sommige prachtige stenen zijn verwerkt tot kunstige sieraden zodat je ze op je huid kunt dragen; om je nek, om je vinger of pols of in je oren bijvoorbeeld.
Getrommelde stenen kun je in je zak dragen (of wat ik vaak doe, in mijn bh om ze dicht op mijn hart te hebben).

Maar je kunt de stenen ook gebruiken om een edelsteen elixer te maken.
Hiervoor heb je nodig:
een glazen kan/een glas,
vers water en
de door jou gekozen steen of stenen.

Kies stenen die je kunnen helpen bij wat je nodig hebt of zoekt. Voor helderheid kies je bijvoorbeeld bergkristal, voor vitaliteit een jaspis en voor geestelijke bijstand een amethist, om maar wat te noemen.

Leg de gekozen steen in het glas of de glazen kan. Glas is hiervoor het meest geschikte omdat het licht doorlaat en energie goed kan geleiden. Het licht doorlaten helpt om het water verder op te laden met de energie van de zon, maan of sterren samen met de kracht van de stenen. Een plastic kan werkt minder fijn omdat het niet een natuurlijk materiaal is, een aardewerken kan minder omdat het geen licht doorlaat.

Voeg het water toe en laat dit even staan zodat de stenen hun energie aan het water kunnen doorgeven. Na een minuut of tien is het water te gebruiken.
Laat de stenen in het glas zitten en giet er steeds nieuw water bij, zolang je het wilt blijven gebruiken of drinken.

Je kunt ook de kan met water en stenen een dag of een nacht laten staan, zodat het water helemaal is doordrenkt van de kracht van edelstenen. Je kunt het water dan die dag gebruiken.

 

Deze elixers kun je voor verschillende dingen gebruiken.
Je kunt ze drinken om je lichaam de kracht van de stenen van binnen te laten ervaren zodat het je kan helpen genezen, je beter voelen.
Je kunt het gebruiken als een tonic om je huid mee schoon te maken, brandwonden mee in te smeren of zongebruinde huid te verzachten.
Je kunt het gebruiken om een ruimte schoon te maken. Stop hiervoor stenen en water in een glazen flesje met een verstuiver en spray het in de ruimte die je schoon wilt maken.

Er zijn allerlei stenen en combinaties van stenen die je kunt maken.

Sommige stenen zijn echter niet geschikt om te gebruiken in elixers. De belangrijkste hiervan is malachiet. Deze steen is giftig voor ons en moet daarom nooit worden gebruikt hiervoor. Een andere ongeschikte steen is seleniet. Seleniet is een gipssoort die oplost in water en daardoor niet gebruikt kan worden.
Mocht je een van deze stenen toch willen gebruiken, kun je de steen in een glazen bakje of reageerbuisje steken en het op die manier in het water leggen. Zo kan de kracht wel in het water komen maar het gif niet en zal de steen niet oplossen.

Ga op onderzoek uit en kijk wat er voor jou werkt. En onthoud: als je je er niet lekker bij voelt, stop dan met het drinken of gebruiken of verdun de kracht door de stenen uit het water te halen, of als je uit de kan water neemt er ook wat gewoon water bij te doen.IMG_0118

Wil je weten welke stenen waarbij zouden kunnen helpen?

Daarover meer in volgende blogs onder de naam “Ik voel me zo…”

Ademhaling, kracht van het leven

cropped-achtergrond21.jpgLet jij wel eens op je ademhaling? En dan bedoel ik niet of het je opvalt dat je ademhaling versnelt als je je inspant, maar bijvoorbeeld nu? 
Is je ademhaling rustig? Diep of oppervlakkig? Snel of juist langzaam? Adem je langer in dan uit of juist andersom?

Veel van ons heeft helemaal niet door hoe onze ademhaling gaat gedurende de dag. Dat hoeft ook niet omdat het een natuurlijk fenomeen is waar we niet over na hoeven te denken omdat het gewoon vanzelf gaat.

Maar het is wel iets dat ons leven sterk beïnvloed.

Wist je bijvoorbeeld dat als je de hele tijd oppervlakkig adem haalt, je lichaam zich niet kan ontspannen?

Er zijn zelfs momenten dat we zo bezig zijn met wat we horen zien of doen dat we helemaal vergeten om adem te halen. Dat moment dat je ineens heel diep moet zuchten, en je beseft dat je duizelig bent van het te weinig aan zuurstof.

Zelf merk ik soms dat mijn ademhaling, of het gebrek aan goed doorademen, ervoor zorgt dat mijn gedachten gaan malen. Dat ik stress voel opbouwen, mijn lichaam verkrampt en ik duizelig en misselijk word, dat ik opeens allerlei soorten beren op mijn pad zie.

Als ik merk dat mijn gedachten in kringetjes lijken rond te draaien, als ik nu al op zie tegen dat wat ik straks zou moeten doen of niet meer weet hoe ik verder moet, neem ik even de tijd om stil te worden en volg ik mijn adem.


Doe je mee?

Ga even rustig zitten en terwijl je dit leest, probeer je te voelen waar je adem heen gaat.

Gaat je adem je lichaam in via je neus of je mond?

En als het binnen is, voel je dan je longen vol stromen of komt het eigenlijk niet verder dan het bovenste stuk van je borstkas?

Wist je dat er onder in je buik, net onder je navel, een energie punt zit waar je energie in kunt opslaan door het er naartoe te ademen? Dat punt kun je vinden door je handen op je buik te leggen, met de toppen van je duimen tegen elkaar aan op je navel. Laat de toppen van je wijsvinger ook tegen elkaar aan rusten onder je duimen zodat er tussen je duimen en wijsvingers een driehoek ontstaat. Dat punt, in die driehoek, bevind zich het energie centrum. En het is daar dat we naartoe gaan proberen te ademen.

Probeer met je volgende ademhaling de lucht door je neus naar binnen te halen en kijk of je met die adem zo diep kunt komen dat je buik op de plek waar je handen liggen een beetje beweegt. Als je dat lukt heb je adem gehaald met je diafragma, de manier waarop professionele zangers en sprekers adem halen om volume te krijgen.

Dit is een goeie manier om jezelf, je gedachten en je ademhaling tot rust te manen.

Adem de lucht uit door je mond en laat de volgende diepe ademhaling als vanzelf door je neus weer binnen stromen.

Merk je hoe rustig je hiervan word?

Natuurlijk kun je niet de hele dag zo adem halen, maar het is goed soms even stil te staan, een momentje rust te nemen, een paar keer diep adem te halen en vol nieuwe energie weer verder te gaan met je bezigheden.
Een begin op het pad van meditaties.

Wil je meer leren over ademhaling- en andere meditaties? Houd dit stukje van onze blog dan in de gaten!

Vaderdag

DSCN0817Voor mij is het zo vanzelfsprekend dat ik ouders heb waar ik zo goed mee op kan schieten, die voor mij echt aavoele als dierbare vrienden. Maar ik weet dat ik daarmee heel erg gezegend ben.

En vandaag, in navolging van de blog over Moederdag, schrijf ik nu een blog voor mijn vader.

We spreken elkaar minder vaak dan mijn moeder en ik, maar ook mijn vader zie ik vaak en graag. Het is nog niet zo lang dat we echt op die manier contact met elkaar hebben.

Mijn vader is een heel hard werkende man. Hij werkt elke dag, al zo lang als ik hem ken, en hij moest geregeld voor zijn werk op reis.
Maar ondertussen neemt hij, gelukkig, ook tijd voor zichzelf, waardoor we meer van hem zien en ik hem op hele andere manieren ben gaan zien. Ik vind het zo leuk om steeds vaker te merken dat ik dingen van hem in mezelf herken en dan denk: ik ben echt het kind van mijn ouders.

Mijn vader heeft me veel geleerd door de jaren heen.
Voor mijn idee heeft hij me laten kennis maken met de Engelse taal terwijl hij bezig was verder te leren voor zijn werk. Ik zie hem nog voor me terwijl hij aan tafel zat met zijn eerste computer.
Voor mijn gevoel was hij zelden ziek thuis en was hij altijd bezig met zijn werk (op een goede manier) en ik denk dat ik daardoor ook heb geleerd je altijd in te zetten voor je werk en wanneer je kunt te helpen als ze je daar nodig hebben.

Hij was degene die me, toen ik net mijn rijbewijs had, begeleide op mijn eerste lange stuk auto rijden en hij heeft me altijd geprobeerd te leren in verschillende auto’s te rijden. Dat het niet uit zou maken hoe de auto eruit zag, het bleef hetzelfde. Hij leerde me te luisteren naar de motor van de auto en zo te weten wanneer je moest doorschakelen. Hij heeft uren doorgebracht met mij in de auto; soms om me de fijne kneepjes te leren van het inparkeren of schakelen, soms om me te laten zien wat een auto doet als hij slipt, en soms ook gewoon om ergens te komen. En dat laatste hebben we vooral in de afgelopen jaren heel erg veel gedaan samen.

Hij leerde me hoe sterk ik eigenlijk zelf was en heeft me altijd geinspieerd om op die kracht te vertrouwen. Hij leerde me hoe ik zware dingen het beste kon dragen en te ‘genieten’  van de spierpijn daarna.

Ik denk dat ik van hem heb geleerd om te presenteren en te spreken voor grote groepen. De leiding te nemen wanneer dat nodig was en een zo vriendelijk mogelijke leider te zijn als maar kon, zonder een watje te zijn.
Samen hebben we mijn eerste sollicitatiebrieven geschreven en hij heeft me uitgelegd hoe ik me het beste kon gedragen bij de gesprekken daarna. En toen ik voor mezelf wilde beginnen was hij haast niet te stuiten van opwinding en trots. Want ik weet dat hij trots is op me, en dat is een fijn gevoel.

Ik weet dat ik zijn ‘prinses’ ben, maar hij heeft me nooit klein gehouden. Hij heeft me aangespoord en aangemoedigt waar hij kon om op eigen benen te staan. Zolang ik er maar af en toe was om mee te kletsen en knuffelen.
En wie ik ook mee naar huis nam, iedereen was welkom en werd met respect en vriendelijkheid behandelt. Ze werden geholpen als ze dat nodig hadden, ze kregen advies (of ze dat nou wilden of niet) en konden erop rekenen dat ze steun kregen.

Hoewel hij zelf niet echt alternatief of spiritueel ingesteld was, heeft hij in een paar jaar zich veel van de dingen die voor mijn broertje en mij heel normaal waren, aangeleerd en ‘geaccepteerd’. Nu is hij zover dat hij ook anderen (en mij) nieuwe dingen kan aanleren en ik vind het heerlijk om samen met hem cursus te geven.

Bij ons thuis word hij gekscherend  ‘de encyclopedie’  genoemd omdat het soms lijkt alsof hij eigenlijk alles wel weet. En zelfs als hij het niet weet, weet hij wel waar je de antwoorden op dat ene vraagstuk zou kunnen viden. Dat is ook iets wat mij altijd gerust steld. Ik weet dat als ik iets niet weet, ik hem kan opbellen en vragen om hulp of kennis. Bij alles. Op welk moment dan ook.

We hebben veel samen meegemaakt. Ik heb veel  fijne herinneringen aan hem (en hoop dat er nog veel volgen).
Van hem ophalen van Schiphol na zakenreizen (en de kleine beertjes die we dan kregen), samen naar het Land van Ooit gaan en genieten van de ridderspelen daar, met zijn tweetjes naar de Jaarbeurshallen om daar de paardenmarkt mee te maken, samen op de motor een toerrit maken, naar een opterden van hun oude volksdansgroep gaan kijken en niet kunnen wachten om zelf weer te gaan dansen, me verbazen over zijn kledingkeuze toen hij me een keer mee nam om inkopen voor mij te doen…

Samen huifkartochten maken in de zomer, naar paardrijles, klussen in huis, alles neerleggen om te komen helpen als ik zelf een klus toch niet voor elkaar kreeg, samen mijn grote harp gaan halen toen die er dan eindelijk was, zijn enthousiasme om me te helpen, zijn stille blijdschap toen ik terug naar Zeist verhuisde, samen werken in de tuin in Markelo…

Hij is een echte goeie stoere papa.
Ik weet dat ik voor alles bij hem terecht kan, op elk moment van de dag of nacht. Zijn steun en vertrouwen in mij hebben me altijd een gevoel van veiligheid gegeven.

Ik heb zoveel van hem geleerd, ik ben gezegend met mijn papa, en ik hou van hem.DSCN1177

Dankbaar

De verhuizing is afgerond, we hebben het gehad!
En wat een heerlijke plek om terecht te komen…
Een huisje met een tuintje, uitkijkend op een bos! De plek om stil te worden en je te inspireren….

En wat hebben we veel gedaan om alles af te krijgen. En wij niet alleen; er waren gelukkig heel veel lieve vrienden en familie die zich keihard hebben ingezet om onze droom om in Zeist terecht te komen waar te helpen maken.

Het zorgt ervoor dat ik me dankbaar voel, elke dag weer.
Dankbaar voor de enorme hulp. Voor het huisje en hoe snel dat echt ook ons thuis is geworden. Voor alle spullen die we hebben. Voor hoe knus het hier is en hoe heerlijk we genieten van het bos hier. Voor de wandelingen elke dag, de rust in de wijk, de vriendelijke buren overal om ons heen. Voor de bereikbaarheid en hoe heerlijk dichtbij het nu is om vrienden te bezoeken.

Eigenlijk is er zoveel om dankbaar voor te zijn, elke dag weer. En het is goed om daar elke dag even bij stil te staan. Door te beseffen hoe dankbaar je bent, trek je meer aan van waar je gelukkig van wordt. Want dat Waarop je je aandacht richt, groeit. Daarom ben ik begonnen met het bijhouden van een Dankbaar Dagboek. Elke dag schrijf of teken ik iets waarvoor ik dankbaar ben, iets waarvan ik houd of wat me veel heeft geleerd. Ik richt me helemaal in detail op dat ene ding waarvoor ik dankbaar ben.

Bijvoorbeeld: ik ben dankbaar voor mijn eigen webwinkel! Het is iets dat ik al heel lang wilde, werken voor mezelf, mijn eigen tijd indelen, creatief bezig zijn en contact hebben met mensen in de hoop dat ik die mensen kon helpen. Het is heerlijk om bezig te zijn met Secrets of Gaia. Het voelt fijn om bezig te zijn met mijn producten. De lieve kleuren van de stenen, de zachte geuren van de wierook, de lieve vormen van de Zachtewezens. Het is leuk om samen bezig te zijn, nieuwe dingen te leren en de bijzondere verhalen te horen van de klanten. Ik leer dingen over mezelf maar ook over anderen. Het leert me grote beslissingen nemen, om hulp vragen en nieuwe dingen doen. Het geeft me een goed gevoel om over Gaia te praten en te weten dat waar me ooit door een leraar is voorspeld dat ik voor mezelf beginnen wel kon vergeten, ik het toch heb gedaan! Ik weet nu wat ik zelf kan en waarbij ik hulp nodig heb, en ik ben heel blij dat er ook mensen zijn die me met alle liefde helpen. Maar het aller fijnste is om te horen dat een klant precies dat heeft gevonden wat ze zochten of waarop ze hoopten. Vooral de reacties op de lieve Zachtewezens. De positieve energie van Secrets of Gaia is besmettelijk en ik ben er zo blijf mee!

Tijdens de weken van klussen zijn er zo van die momenten dat alles teveel is. Je word boos op de kleinste dingen (dingen die uit je handen vallen, planning die anders loopt, dingen die kwijt lijken…). Niets ernstigs, maar het kan je soms tot waanzin drijven.

Ik merk dat het mij helpt om juist dat waar je je aan ergert te kiezen om je dankbaar voor te voelen. Dat klinkt heel lastig, maar als je de uitdaging aanneemt, kan het heel erg helpen. Iets waar ik veel tegenaan liep in de verhuisperiode was file-rijden en medeweggebruikers. Ik moest heen en weer en wilde het eigenlijk zo snel mogelijk achter de rug hebben en natuurlijk gingen dingen dan niet snel genoeg. Daar kon ik echt kribbig van worden. Maar als ik me dat besefte, probeerde ik mijn zegeningen te tellen.

Want ik had een auto met brandstof, dat was een zegen (want je kunt gaan en staan waar je wilt op elk gewenst moment). En eigenlijk hadden we geen haast. Dus rustig rijden in een file was ook eigenlijk geen ramp. Ik kon ook even stoppen en koffie drinken, wat misschien eigenlijk wel even heel goed kon zijn. En het heen en weer rijden was voor een goed doel. Nog even en we hoefden niet meer heen en terug! Die ritjes konden we ook zien als een soort aftellen naar het moment dat we echt zouden wonen in ons ‘boshuis’. En Hoorn was wel thuis geworden de afgelopen tijd, dus daar zijn was vertrouwd.

Door mijn zegeningen te tellen zag ik hoe goed mijn leven is, het zorgde ervoor dat ik me positiever ging voelen en er weer voor kon gaan. Het zorgt ervoor dat ik meer waardering heb voor wat ik heb. In plaats van denken over wat je allemaal wilt bereiken, kijk ik naar wat ik heb en hoe goed dat allemaal is!

Waar ben jij dankbaar voor in je leven? Tel jij wel eens je zegeningen?

Moederdag

Ze hebben me gemaakt tot wie ik ben. Ik heb het zo goed met hen. En vandaag eer ik mijn moeder.

Vandaag is het Moederdag, en normaal is dat niet iets waar wij, in onze familie, veel mee doen.
Maar, dankzij een vriendin, keek ik plotseling anders aan tegen deze dag (en tegen vaderdag ook, overigens). We hadden een gesprek over familie waarin ik me, opnieuw, besefte hoe gezegend ik ben met mijn familie. Sommige mensen hebben dat geluk niet, en meer dan eens is mij al gevraagd of mensen niet mijn ouders mochten adopteren, of door hen geadopteerd konden worden.

Ik ben me altijd bewust van hoe goed wij het met elkaar hebben.
We spreken elkaar een paar keer per week (en soms zelfs een paar keer per dag, als er hele bijzondere dingen gebeuren bijvoorbeeld), zien elkaar toch tot nu toe gemiddeld een keer in de maand (wat wel zal veranderen nu we weer dichter bij elkaar in de buurt wonen) en houden elkaar op de hoogte via Facebook of andere berichtjes.

Mijn ouders hebben altijd met mijn broertje en met mij gecommuniceerd, over alles, als gelijken. En ook nu zijn de gesprekken niet als tussen een ouder en kind maar tussen twee mensen. Mensen die elkaar heel goed kennen, die (bijna) alles van elkaar weten, die aan een blik genoeg hebben, die dezelfde humor hebben en die graag bij elkaar zijn.

Een vriendin vroeg me laatst, met het oog op de naderende Moederdag, er eens bij stil te staan wat mijn moeder me geleerd heeft.
Even werd ik heel stil. En toen begon het in mijn hoofd te gonzen van alle wijsheden en lessen die ik leerde.

Een paar hele belangrijke sprongen er uit. Dingen als: wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet. Of: als je niets leuks te zeggen hebt, zeg dan maar liever niets.

Ze leerde me om naar mezelf te luisteren, of misschien moet ik zeggen, naar mijn lijf te luisteren. Dat als ik me niet helemaal lekker voelde ik er misschien beter aan deed gewoon in bed te gaan liegen in plaats van door te lopen. En om uit te zieken voordat ik weer aan de slag ging omdat ik anders kans had weer opnieuw te moeten beginnen met beter worden.

Ik leerde van haar klaar te staan voor anderen, anderen helpen en een plezier doen. Niet om er iets voor terug te krijgen, maar omdat je iemand kunt helpen. Maar ze leerde me ook dat je op tijd tijd voor jezelf moest maken en die tijd ook moest nemen.

Ik leerde over muziek, maar ook over stilte, over alleen zijn en daar intens van kunnen genieten. Ze leerde me van alles koken en bakken, hoe ik de was moest doen en hoe je wat het beste kon schoonmaken.

Ze leerde me dankbaar zijn en elke dag mijn zegeningen te tellen, hoe klein die ook lijken. En vergeven, omdat het je helpt om verder te komen. Of om me niet druk te maken over wat je niet kunt veranderen, en in plaats daarvan dan maar positieve energie te sturen naar dat moment, die situatie of de persoon waar je je zorgen over maakt. Want dat leerde ze me ook, hoe veel kracht en invloed gedachten op ons en ons leven hebben.

Ze bracht me in contact met hele bijzondere mensen en situaties en leerde me zoveel over mezelf.

En als zij iets niet wist, stond ze naast me terwijl ik de situatie het hoofd bood en prees mij op hoe ik het deed, hoe de uitkomst ook zou worden.

Haar enorme steun heeft me altijd het gevoel gegeven dat ik veilig ben, dat ik alles eigenlijk wel aan kan, dat er niets is om echt bang voor te zijn omdat ik altijd bij haar terecht kan.

Ik heb zoveel van haar geleerd en ik hou van haar. En ik weet dat ik echt gezegend ben met haar.
Wat heb jij van je moeder geleerd?

Een moment van rust

Neem jij wel eens een moment tussendoor rust? Even tijd alleen voor jezelf?
We hebben het zo druk met school, werk, kinderen en collega’s dat we onszelf die tijd om even alleen met onszelf te zijn vaak ontzeggen.

Misschien heb je het idee dat tijd voor jezelf inruimen uren moet duren. Soms kan het inderdaad nodig zijn om langer de tijd te nemen, maar ook als je af en toe maar vijf minuutjes neemt, helpt het je al enorm.

Er zijn dagen dat ik vergeet even bij mezelf te komen; ik moet werken, bij vrienden langs, heb nog werk te doen….
Maar op de dagen dat ik het wel doe, weet ik weer waarom. Het zorgt ervoor dat ik me rustig voel, me kan ontspannen en het gevoel heb gecentreerd te zijn.
Op sommige dagen ga ik er echt voor. Ik begin mijn dag in stilte, met lekkere thee. Ik schrijf mijn dromen van die nacht op, ontbijt gezond, mediteer, douche en ga dan pas aan de slag met mijn werk, e-mails en social media. Ik neem de tijd om mijn pauze buiten in de natuur door te brengen, neem tijd om iets lekkers te koken en te genieten van het eten.
Maar soms heb je daar geen tijd voor of simpel weg geen zin in. Of het lukt gewoon niet om je te concentreren op je meditatie, hoe mooi die ook is.
Wist je, dat je zelfs dan een moment van rust kunt creëeren?

DSCN1429Het toverwoord is daarbij aandacht.

Je kunt met aandacht dat doen wat je moet doen die dag. Je ochtendritueel van ontbijten, douchen en je spullen pakken voor je werk? Doe het eens heel bewust. Let op hoe je ademt, op hoe je beweegt, hoe het water voelt of je zeep ruikt en wat je proeft van je ontbijt.
Je huishouden? Voel hoe je huis licht en schoon wordt, hoe je bed oplucht als je het verschoont, beweeg rustig terwijl je stofzuigt en de was doet, voel het warme water terwijl je de afwas doet en merk hoe het ook in je hoofd opgeruimd wordt.
Ook zulke simpele handelingen kunnen een moment van rust brengen. Het zorgt ervoor dat je in het hier en nu bent, dat je niet met je aandacht niet in het verleden of de toekomst bent maar in dit moment.
Want dit is het moment waarop de meest bijzondere dingen kunnen gebeuren. Dit is het moment waarin je leeft. Je bent niet in toen of in later, maar hier en nu.

Hoe je met zoveel aandacht kunt handelen?
Er zijn verschillende manieren om dat te doen.

Wat mij altijd helpt is goed te letten op mijn zintuigen. Het makkelijkste is dan eerst om te voelen hoe mijn voeten op de grond staan. Ik voel eerst aan hoe mijn gewicht op mijn voeten verdeeld is, sta ik niet te veel op een voet of naar een bepaalde kant?
Daarna voel ik heel goed wat mijn handen doen, wat ze aanraken, de structuur, de warmte. Dan richt ik me op de rest van mijn lichaam, hoe dat voelt. Is het heel warm of juist koud, heeft het ergens spanning opgehoopt?
Ik richt mijn aandacht op de bezigheid, wat ik zie dat ik doe, wat ik hoor om me heen, wat ik voel als ik me beweeg, wat ik ruik…. Maar terwijl ik dat allemaal in me opneem, zorg ik dat mijn aandacht zo veel mogelijk blijft bij de handeling. Want dingen voelen, zien, ruiken en horen kunnen er natuurlijk voor zorgen dat je gedachten aan het rollen gaan.
Probeer het eens, dat wat je doet met alle aandacht doen. En kijk of dat je tot rust kan brengen, in het hier en nu. Wie weet wat voor mooie dingen en gebeuren terwijl je bezig bent?

 

Werkbezoek en toekomstmuziek

We willen graag jullie de mogelijkheid bieden om onze mooie spullen in levende lijven te zien, voelen, ruiken en horen, dus zijn we op zoek naar markten en beurzen waar we zouden willen staan.

Op dit moment houd dat in dat we als bezoekers naar beurzen gaan om te zien of het iets voor ons is. Vinden we de sfeer leuk? Wat wordt er aangeboden? Zouden we ertussen passen? Is het bereikbaar en haalbaar voor ons?
Dus dit weekend zijn we eens gaan kijken in Rijswijk, op de paranormaalbeurs in de Broodfabriek daar.
Het is een beurs waar ik in het verleden vaker ben geweest met mijn ouders, en om dit leerzame uitje extra leuk te maken, hebben we hen meegenomen.

Met ons lijstje in de aanslag (Was het bereikbaar? Hoe was de parkeermogelijkheid? Was het groot genoeg? (eerdere ervaringen met paranormaalbeurzen was dat ze eigenlijk wat te klein waren) Wat werd er aangeboden en pasten we ertussen met onze spullen? Hoe was de sfeer? En waren er andere gezellige standhouders?) gingen we op pad.

Voor mijn gevoel was Rijswijk ver weg, maar met ongeveer een uur reistijd, valt dat eigenlijk wel redelijk mee. Het is dus goed bereikbaar en heeft gratis parkeermogelijkheden, dus daar kon een vinkje voor op ons lijstje.
Binnen bleek er het een en ander verandert in de jaren die tussen mijn laatste bezoek en ons bezoek van nu zaten. De beurs is kleiner dan ik me herinnerde, maar nog steeds velen malen groter dan de andere beurs die we hebben bezoocht, en de sfeer was er goed. En met kleiner, houd het nog steeds in dat de beurshal vol stond met kraampjes! Een goed teken.A-rijswijk-2014

Het was erg leuk er samen rond te lopen en te kunnen genieten van leuke kraampjes vol mooie spullen en positieve boodschappen. Er hing sowieso een positieve sfeer die ons erg goed beviel.
We hebben met een paar standhouders kennis gemaakt en ook dat gaf ons een goed gevoel. Ja, hier zouden we wel tussen kunnen passen…..

We hebben genoten van de gezelligheid, dat ene super gave kraampje waar ik wel naar terug moest, de fijne gesprekken, de sfeer van positiviteit, mooie spullen en goed ingerichte stands (en de heerlijke chocolade muffin!).

Het is wel spannend om te bedenken dat we daar mogelijk binnenkort tussen zullen staan. Gelukkig heb ik al wel een keer een kraampje bemand op een beurs. en een fair. Ik weet dus al een beetje wat ik kan en waar ik hulp bij nodig zal hebben, en gelukkig zijn er al meerdere lieve mensen die me hebben aangeboden te helpen.
Dus, wie weet dat we elkaar snel tegen komen op een leuke beurs?

Of wellicht wel op een ander moment……………?

 

Zachtewezens zonder gezichtjes

Waarom onze Zachtewezens geen gezichtje hebben, word mij soms gevraagd?Laat ik dat proberen uit te leggen.

Mijn hele schooltijd heb ik beleefd aan de Vrije School, een school vanuit de antroposofische filosofie. Zonder dat ik er ooit echt bij heb stilgestaan, heeft die filosofie toch veel indruk op me gemaakt en me gevormd tot wie ik nu ben. Wat me vooral is bijgebleven, door alle jaren Vrije School onderwijs maar ook daarna, is de band met de natuur en de creativiteit. Als kind speelden we met zo natuurlijk mogelijk materiaal; houten blokken, zijden lappen, katoenen balletjes, in het bos gevonden takjes en dennenappels, houten boerderijdieren en autootjes, en katoenen popjes zonder gezichtsuitdrukking.
Sommige mensen vinden het maar vreemd dat die popjes geen gezicht hebben. We zijn zo gewend geraakt aan de aanblik van een poppengezicht in de speelgoedwinkels.

Maar dat deze ‘antroposofische’ popjes geen gezicht hebben (of hoogstens twee blauwe stipjes waar de ogen zouden zitten) heeft een reden. Door het gezicht niet een uitgesproken uitdrukking mee te geven, kan het kind al spelend zelf beslissen of de pop lacht of misschien huilt, slaapt of allert is, boos of blij.e65f05c6fdca2c51c6124abc60b96a42

Toen ik mijn Zachtewezens ging maken merkte ik dat ik het fijn vond als ze geen gezichtsuitdrukking hadden. Zo kun je zelf beslissen hoe ze eruit zien, hoe hun humeur is. Misschien lijken ze in jouw ogen wel op iemand die je kent?
Hoewel ze geen gezichtje hebben, heeft elk Zachtwezen voor mij een heel eigen persoonlijkheid. Sommigen zijn vurig en enthousiast, anderen zijn een beetje verlegen en teruggetrokken. Soms hebben ze een gevoel van rust en ‘het komt wel goed’ om zich heen. Maar allemaal hebben ze een plekje in mijn hart verovert.

De Zachtewezens zijn wezens die ik heb leren kennen tijdens meditaties.
In die meditaties werd ik geleid naar de Geheime tuin van Gaia, en in die prachtige tuin maakte ik kennis met allerlei soorten wezentjes.
Sommige wezens hadden een sterke link met een bepaald element. De Tomten bijvoorbeeld, zijn sterk verbonden met de aarde, het aardse rijk, creëren, leren en de natuur in alle verscheidenheid. Nissen, zoals ons Bellenkind, zijn niet alleen verbonden met de aarde, wat hen goede huis-kabouters maakt, maar ook met de lucht, waardoor ze speels zijn en graag plezier maken. Undinen en Meermensen zijn duidelijk verbonden met het element water. Ze zijn rustig en gevoelig en herinneren ons eraan om te voelen in plaats van alleen maar te denken. Onze beeldjes van de Godinnen zijn natuurlijk verbonden met de kracht van die specifieke Godin en waarvoor zij staat. En Feelu zijn weer heel anders. Zij zijn verbonden met ons innerlijk kind en daardoor zijn ze allemaal heel verschillend. Het enige wat ze gemeen hebben is hun kleine mutsje.

Elke ontmoeting was heel bijzonder. En bij elk wezen dat ik tegen kwam heb ik gevraagd of het goed was dat ik hen na tekende of een popje maakte. Een aantal wezentjes vonden het prettiger om geen fysieke vorm te krijgen, en daar houd ik me aan.
Omdat ik het zo leuk vind om ze te maken, staan we bij Secrets of Gaia ook altijd open voor vragen en Zachtewezens in opdracht. 

In opdracht van….

Vorige week kregen we telefoon van een klant.

Ik had al eerder met haar gesproken en haar verteld over onze Zachtewezens. Mijn enthousiasme had haar zo aangestoken dat ze me vroeg of ik voor een aantal vriendinnen van haar een persoonlijk Zachtwezen wilde creëeren. Het leek me een erg leuke opdracht dus nam ik hem meteen aan.
Een aantal van de vriendinnen had ik al eens ontmoet, maar er waren er ook die ik niet echt kende. Ik schreef de namen op van de ontvangers en wachtte af.

Omdat ik iets specifiek voor die persoon wilde maken, wachtte ik tot het moment dat er een naam van het papiertje in me opkwam. Toen dat gebeurde, heb ik me omringd met mijn wol en naalden, papier en potloden, en ben gaan mediteren.
Ik concentreerde me op de naam en de energie van die naam, om die te leren kennen. En terwijl ik dat deed, zag ik een deur ontstaan. Door die deur stapte een wezentje binnen waarvan ik voelde dat ze kwam voor die ene persoon.Caro

Sommigen waren direct heel specifiek.
Zo was er een Feela die door de deur binnenkwam terwijl ze een theekop achter zich aan sleepte. Ze liet me zien hoe de persoon met wiens energie ik bezig was geweest, een kopje met water vulde en het in de vensterbank zette en zei ‘voor de huiskaboutertjes en feetjes’. De Feela genoot zo van dat gebaar en had zoveel plezier met het water. De theekop was groot genoeg om kleine bootjes in te laten rondvaren, zo liet ze me zien. Het gevoel was meteen duidelijk; genieten van het leven, dat doen wat je leuk vind, plezier maken en kennis maken met je innerlijk kind.
Ik vroeg haar of ze het goed vond als ik een popje maakte zoals zij. Ze leek een beetje verbolgen. Ja, natuurlijk! Ze was toch niet voor niets hier?! Terwijl ik bezig was werd ik op slag stapel verliefd op dit kleintje. Ze was zo vrolijk en tegelijk zo serieus aan het spelen.
Er waren ook minder duidelijke wezentjes.
Een daarvan was een Nisse. Zij kwam zomaar binnen, zonder dat ik heel specifiek met iemand bezig was.  Ze deed met een groot gebaar de deur open (een deur die veel te groot voor haar was, maar daar leek ze geen moeite mee te hebben) en zwierde naar binnen. Uitgelaten lachte ze en vroeg of ik voelde hoe koud het buiten was. Ze had rode wangen en een heldere lach, zo te zien was ze net flink uitgewaaid. Annemarie

Deze vrolijke Nisse stelde zich direct voor als Jet (maar ik mocht ook Jetje zeggen) en vertelde over de vrieskou buiten, en hoe die het water overal bevroor. Overal, behalve bij de zee, zo vertelde ze. Ze liet me duinen zien waar zij door de bosjes en het lange gras langs de paden had gelopen op zoek naar konijnen, omdat die het altijd warm hadden. Terwijl ze me dat liet zien, kwam er een naam in me op van het lijstje. Ik vroeg Jet of ze hier was om straks op reis te gaan naar iemand. Ja, zei ze, en ze liet me zien bij wie ze hoorde.

Ik maakte voor haar niet alleen een Nisse-mutsje maar ook een klein sjaaltje op haar maat. Dan zou ze het zelf ook weer wat warmer hebben. Toen ze klaar was en haar plekje aan het koord met het belletje had gekregen begon ze te schommelen dat het een lieve lust was. En maar schateren! Ze had zoveel plezier. Maar, zei ze, ze kon ook heel rustig zijn en goed op spullen passen, zoals een goede huis-Nisse betaamt.

Het was zo bijzonder om zo specifiek bezig te zijn met iemands energie en wat daarbij naar boven kwam! Met elk wezentje heb ik een band gevoeld. En ook deze wezentjes zijn, als ze klaar zijn, een dagje bij me geweest. Daarna zijn ze klaar voor vertrek, zo voelt het.

DSCN1339

Ondertussen hebben bijna alle Zachtewezens uit de opdracht vorm gekregen, en een aantal zijn ook al verpakt en verstuurd (en aangekomen!).  Het inpakken vind ik altijd wat lastig. Ik heb bijna de neiging om luchtgaten in de doosjes te maken en er eten of een goed boek in te stoppen voor de lange reis. Maar weten dat ze met liefde ontvangen zullen worden, is een goed gevoel.
We hebben al van een van de ontvangers bericht gehad en ons lieve Zachtewezentjes is bij haar onmiddellijk met open hart ontvangen en heeft meteen een plekje gevonden. Het was, naar wat we hoorden, precies passend. En dat is toch fijn, om te horen dat het gevoel dat ik had bij het creëeren, ook is aangekomen.

Ik vond het super leuk om te doen en we zijn erg benieuwd naar wat de anderen van hun onverwachte cadeau vinden, of het net zo goed voelt als bij de eerste.

Lijkt het jou leuk om te zien wat voor wezentje we bij jou vinden? Wil je iemand een heel persoonlijk cadeau geven maar weet je niet zo goed wat? Misschien is dit dan wel een leuk idee! Je kunt altijd contact met ons opnemen voor vragen.