Ademhaling, kracht van het leven

cropped-achtergrond21.jpgLet jij wel eens op je ademhaling? En dan bedoel ik niet of het je opvalt dat je ademhaling versnelt als je je inspant, maar bijvoorbeeld nu? 
Is je ademhaling rustig? Diep of oppervlakkig? Snel of juist langzaam? Adem je langer in dan uit of juist andersom?

Veel van ons heeft helemaal niet door hoe onze ademhaling gaat gedurende de dag. Dat hoeft ook niet omdat het een natuurlijk fenomeen is waar we niet over na hoeven te denken omdat het gewoon vanzelf gaat.

Maar het is wel iets dat ons leven sterk beïnvloed.

Wist je bijvoorbeeld dat als je de hele tijd oppervlakkig adem haalt, je lichaam zich niet kan ontspannen?

Er zijn zelfs momenten dat we zo bezig zijn met wat we horen zien of doen dat we helemaal vergeten om adem te halen. Dat moment dat je ineens heel diep moet zuchten, en je beseft dat je duizelig bent van het te weinig aan zuurstof.

Zelf merk ik soms dat mijn ademhaling, of het gebrek aan goed doorademen, ervoor zorgt dat mijn gedachten gaan malen. Dat ik stress voel opbouwen, mijn lichaam verkrampt en ik duizelig en misselijk word, dat ik opeens allerlei soorten beren op mijn pad zie.

Als ik merk dat mijn gedachten in kringetjes lijken rond te draaien, als ik nu al op zie tegen dat wat ik straks zou moeten doen of niet meer weet hoe ik verder moet, neem ik even de tijd om stil te worden en volg ik mijn adem.


Doe je mee?

Ga even rustig zitten en terwijl je dit leest, probeer je te voelen waar je adem heen gaat.

Gaat je adem je lichaam in via je neus of je mond?

En als het binnen is, voel je dan je longen vol stromen of komt het eigenlijk niet verder dan het bovenste stuk van je borstkas?

Wist je dat er onder in je buik, net onder je navel, een energie punt zit waar je energie in kunt opslaan door het er naartoe te ademen? Dat punt kun je vinden door je handen op je buik te leggen, met de toppen van je duimen tegen elkaar aan op je navel. Laat de toppen van je wijsvinger ook tegen elkaar aan rusten onder je duimen zodat er tussen je duimen en wijsvingers een driehoek ontstaat. Dat punt, in die driehoek, bevind zich het energie centrum. En het is daar dat we naartoe gaan proberen te ademen.

Probeer met je volgende ademhaling de lucht door je neus naar binnen te halen en kijk of je met die adem zo diep kunt komen dat je buik op de plek waar je handen liggen een beetje beweegt. Als je dat lukt heb je adem gehaald met je diafragma, de manier waarop professionele zangers en sprekers adem halen om volume te krijgen.

Dit is een goeie manier om jezelf, je gedachten en je ademhaling tot rust te manen.

Adem de lucht uit door je mond en laat de volgende diepe ademhaling als vanzelf door je neus weer binnen stromen.

Merk je hoe rustig je hiervan word?

Natuurlijk kun je niet de hele dag zo adem halen, maar het is goed soms even stil te staan, een momentje rust te nemen, een paar keer diep adem te halen en vol nieuwe energie weer verder te gaan met je bezigheden.
Een begin op het pad van meditaties.

Wil je meer leren over ademhaling- en andere meditaties? Houd dit stukje van onze blog dan in de gaten!

Vaderdag

DSCN0817Voor mij is het zo vanzelfsprekend dat ik ouders heb waar ik zo goed mee op kan schieten, die voor mij echt aavoele als dierbare vrienden. Maar ik weet dat ik daarmee heel erg gezegend ben.

En vandaag, in navolging van de blog over Moederdag, schrijf ik nu een blog voor mijn vader.

We spreken elkaar minder vaak dan mijn moeder en ik, maar ook mijn vader zie ik vaak en graag. Het is nog niet zo lang dat we echt op die manier contact met elkaar hebben.

Mijn vader is een heel hard werkende man. Hij werkt elke dag, al zo lang als ik hem ken, en hij moest geregeld voor zijn werk op reis.
Maar ondertussen neemt hij, gelukkig, ook tijd voor zichzelf, waardoor we meer van hem zien en ik hem op hele andere manieren ben gaan zien. Ik vind het zo leuk om steeds vaker te merken dat ik dingen van hem in mezelf herken en dan denk: ik ben echt het kind van mijn ouders.

Mijn vader heeft me veel geleerd door de jaren heen.
Voor mijn idee heeft hij me laten kennis maken met de Engelse taal terwijl hij bezig was verder te leren voor zijn werk. Ik zie hem nog voor me terwijl hij aan tafel zat met zijn eerste computer.
Voor mijn gevoel was hij zelden ziek thuis en was hij altijd bezig met zijn werk (op een goede manier) en ik denk dat ik daardoor ook heb geleerd je altijd in te zetten voor je werk en wanneer je kunt te helpen als ze je daar nodig hebben.

Hij was degene die me, toen ik net mijn rijbewijs had, begeleide op mijn eerste lange stuk auto rijden en hij heeft me altijd geprobeerd te leren in verschillende auto’s te rijden. Dat het niet uit zou maken hoe de auto eruit zag, het bleef hetzelfde. Hij leerde me te luisteren naar de motor van de auto en zo te weten wanneer je moest doorschakelen. Hij heeft uren doorgebracht met mij in de auto; soms om me de fijne kneepjes te leren van het inparkeren of schakelen, soms om me te laten zien wat een auto doet als hij slipt, en soms ook gewoon om ergens te komen. En dat laatste hebben we vooral in de afgelopen jaren heel erg veel gedaan samen.

Hij leerde me hoe sterk ik eigenlijk zelf was en heeft me altijd geinspieerd om op die kracht te vertrouwen. Hij leerde me hoe ik zware dingen het beste kon dragen en te ‘genieten’  van de spierpijn daarna.

Ik denk dat ik van hem heb geleerd om te presenteren en te spreken voor grote groepen. De leiding te nemen wanneer dat nodig was en een zo vriendelijk mogelijke leider te zijn als maar kon, zonder een watje te zijn.
Samen hebben we mijn eerste sollicitatiebrieven geschreven en hij heeft me uitgelegd hoe ik me het beste kon gedragen bij de gesprekken daarna. En toen ik voor mezelf wilde beginnen was hij haast niet te stuiten van opwinding en trots. Want ik weet dat hij trots is op me, en dat is een fijn gevoel.

Ik weet dat ik zijn ‘prinses’ ben, maar hij heeft me nooit klein gehouden. Hij heeft me aangespoord en aangemoedigt waar hij kon om op eigen benen te staan. Zolang ik er maar af en toe was om mee te kletsen en knuffelen.
En wie ik ook mee naar huis nam, iedereen was welkom en werd met respect en vriendelijkheid behandelt. Ze werden geholpen als ze dat nodig hadden, ze kregen advies (of ze dat nou wilden of niet) en konden erop rekenen dat ze steun kregen.

Hoewel hij zelf niet echt alternatief of spiritueel ingesteld was, heeft hij in een paar jaar zich veel van de dingen die voor mijn broertje en mij heel normaal waren, aangeleerd en ‘geaccepteerd’. Nu is hij zover dat hij ook anderen (en mij) nieuwe dingen kan aanleren en ik vind het heerlijk om samen met hem cursus te geven.

Bij ons thuis word hij gekscherend  ‘de encyclopedie’  genoemd omdat het soms lijkt alsof hij eigenlijk alles wel weet. En zelfs als hij het niet weet, weet hij wel waar je de antwoorden op dat ene vraagstuk zou kunnen viden. Dat is ook iets wat mij altijd gerust steld. Ik weet dat als ik iets niet weet, ik hem kan opbellen en vragen om hulp of kennis. Bij alles. Op welk moment dan ook.

We hebben veel samen meegemaakt. Ik heb veel  fijne herinneringen aan hem (en hoop dat er nog veel volgen).
Van hem ophalen van Schiphol na zakenreizen (en de kleine beertjes die we dan kregen), samen naar het Land van Ooit gaan en genieten van de ridderspelen daar, met zijn tweetjes naar de Jaarbeurshallen om daar de paardenmarkt mee te maken, samen op de motor een toerrit maken, naar een opterden van hun oude volksdansgroep gaan kijken en niet kunnen wachten om zelf weer te gaan dansen, me verbazen over zijn kledingkeuze toen hij me een keer mee nam om inkopen voor mij te doen…

Samen huifkartochten maken in de zomer, naar paardrijles, klussen in huis, alles neerleggen om te komen helpen als ik zelf een klus toch niet voor elkaar kreeg, samen mijn grote harp gaan halen toen die er dan eindelijk was, zijn enthousiasme om me te helpen, zijn stille blijdschap toen ik terug naar Zeist verhuisde, samen werken in de tuin in Markelo…

Hij is een echte goeie stoere papa.
Ik weet dat ik voor alles bij hem terecht kan, op elk moment van de dag of nacht. Zijn steun en vertrouwen in mij hebben me altijd een gevoel van veiligheid gegeven.

Ik heb zoveel van hem geleerd, ik ben gezegend met mijn papa, en ik hou van hem.DSCN1177