Dankbaar

De verhuizing is afgerond, we hebben het gehad!
En wat een heerlijke plek om terecht te komen…
Een huisje met een tuintje, uitkijkend op een bos! De plek om stil te worden en je te inspireren….

En wat hebben we veel gedaan om alles af te krijgen. En wij niet alleen; er waren gelukkig heel veel lieve vrienden en familie die zich keihard hebben ingezet om onze droom om in Zeist terecht te komen waar te helpen maken.

Het zorgt ervoor dat ik me dankbaar voel, elke dag weer.
Dankbaar voor de enorme hulp. Voor het huisje en hoe snel dat echt ook ons thuis is geworden. Voor alle spullen die we hebben. Voor hoe knus het hier is en hoe heerlijk we genieten van het bos hier. Voor de wandelingen elke dag, de rust in de wijk, de vriendelijke buren overal om ons heen. Voor de bereikbaarheid en hoe heerlijk dichtbij het nu is om vrienden te bezoeken.

Eigenlijk is er zoveel om dankbaar voor te zijn, elke dag weer. En het is goed om daar elke dag even bij stil te staan. Door te beseffen hoe dankbaar je bent, trek je meer aan van waar je gelukkig van wordt. Want dat Waarop je je aandacht richt, groeit. Daarom ben ik begonnen met het bijhouden van een Dankbaar Dagboek. Elke dag schrijf of teken ik iets waarvoor ik dankbaar ben, iets waarvan ik houd of wat me veel heeft geleerd. Ik richt me helemaal in detail op dat ene ding waarvoor ik dankbaar ben.

Bijvoorbeeld: ik ben dankbaar voor mijn eigen webwinkel! Het is iets dat ik al heel lang wilde, werken voor mezelf, mijn eigen tijd indelen, creatief bezig zijn en contact hebben met mensen in de hoop dat ik die mensen kon helpen. Het is heerlijk om bezig te zijn met Secrets of Gaia. Het voelt fijn om bezig te zijn met mijn producten. De lieve kleuren van de stenen, de zachte geuren van de wierook, de lieve vormen van de Zachtewezens. Het is leuk om samen bezig te zijn, nieuwe dingen te leren en de bijzondere verhalen te horen van de klanten. Ik leer dingen over mezelf maar ook over anderen. Het leert me grote beslissingen nemen, om hulp vragen en nieuwe dingen doen. Het geeft me een goed gevoel om over Gaia te praten en te weten dat waar me ooit door een leraar is voorspeld dat ik voor mezelf beginnen wel kon vergeten, ik het toch heb gedaan! Ik weet nu wat ik zelf kan en waarbij ik hulp nodig heb, en ik ben heel blij dat er ook mensen zijn die me met alle liefde helpen. Maar het aller fijnste is om te horen dat een klant precies dat heeft gevonden wat ze zochten of waarop ze hoopten. Vooral de reacties op de lieve Zachtewezens. De positieve energie van Secrets of Gaia is besmettelijk en ik ben er zo blijf mee!

Tijdens de weken van klussen zijn er zo van die momenten dat alles teveel is. Je word boos op de kleinste dingen (dingen die uit je handen vallen, planning die anders loopt, dingen die kwijt lijken…). Niets ernstigs, maar het kan je soms tot waanzin drijven.

Ik merk dat het mij helpt om juist dat waar je je aan ergert te kiezen om je dankbaar voor te voelen. Dat klinkt heel lastig, maar als je de uitdaging aanneemt, kan het heel erg helpen. Iets waar ik veel tegenaan liep in de verhuisperiode was file-rijden en medeweggebruikers. Ik moest heen en weer en wilde het eigenlijk zo snel mogelijk achter de rug hebben en natuurlijk gingen dingen dan niet snel genoeg. Daar kon ik echt kribbig van worden. Maar als ik me dat besefte, probeerde ik mijn zegeningen te tellen.

Want ik had een auto met brandstof, dat was een zegen (want je kunt gaan en staan waar je wilt op elk gewenst moment). En eigenlijk hadden we geen haast. Dus rustig rijden in een file was ook eigenlijk geen ramp. Ik kon ook even stoppen en koffie drinken, wat misschien eigenlijk wel even heel goed kon zijn. En het heen en weer rijden was voor een goed doel. Nog even en we hoefden niet meer heen en terug! Die ritjes konden we ook zien als een soort aftellen naar het moment dat we echt zouden wonen in ons ‘boshuis’. En Hoorn was wel thuis geworden de afgelopen tijd, dus daar zijn was vertrouwd.

Door mijn zegeningen te tellen zag ik hoe goed mijn leven is, het zorgde ervoor dat ik me positiever ging voelen en er weer voor kon gaan. Het zorgt ervoor dat ik meer waardering heb voor wat ik heb. In plaats van denken over wat je allemaal wilt bereiken, kijk ik naar wat ik heb en hoe goed dat allemaal is!

Waar ben jij dankbaar voor in je leven? Tel jij wel eens je zegeningen?

Moederdag

Ze hebben me gemaakt tot wie ik ben. Ik heb het zo goed met hen. En vandaag eer ik mijn moeder.

Vandaag is het Moederdag, en normaal is dat niet iets waar wij, in onze familie, veel mee doen.
Maar, dankzij een vriendin, keek ik plotseling anders aan tegen deze dag (en tegen vaderdag ook, overigens). We hadden een gesprek over familie waarin ik me, opnieuw, besefte hoe gezegend ik ben met mijn familie. Sommige mensen hebben dat geluk niet, en meer dan eens is mij al gevraagd of mensen niet mijn ouders mochten adopteren, of door hen geadopteerd konden worden.

Ik ben me altijd bewust van hoe goed wij het met elkaar hebben.
We spreken elkaar een paar keer per week (en soms zelfs een paar keer per dag, als er hele bijzondere dingen gebeuren bijvoorbeeld), zien elkaar toch tot nu toe gemiddeld een keer in de maand (wat wel zal veranderen nu we weer dichter bij elkaar in de buurt wonen) en houden elkaar op de hoogte via Facebook of andere berichtjes.

Mijn ouders hebben altijd met mijn broertje en met mij gecommuniceerd, over alles, als gelijken. En ook nu zijn de gesprekken niet als tussen een ouder en kind maar tussen twee mensen. Mensen die elkaar heel goed kennen, die (bijna) alles van elkaar weten, die aan een blik genoeg hebben, die dezelfde humor hebben en die graag bij elkaar zijn.

Een vriendin vroeg me laatst, met het oog op de naderende Moederdag, er eens bij stil te staan wat mijn moeder me geleerd heeft.
Even werd ik heel stil. En toen begon het in mijn hoofd te gonzen van alle wijsheden en lessen die ik leerde.

Een paar hele belangrijke sprongen er uit. Dingen als: wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet. Of: als je niets leuks te zeggen hebt, zeg dan maar liever niets.

Ze leerde me om naar mezelf te luisteren, of misschien moet ik zeggen, naar mijn lijf te luisteren. Dat als ik me niet helemaal lekker voelde ik er misschien beter aan deed gewoon in bed te gaan liegen in plaats van door te lopen. En om uit te zieken voordat ik weer aan de slag ging omdat ik anders kans had weer opnieuw te moeten beginnen met beter worden.

Ik leerde van haar klaar te staan voor anderen, anderen helpen en een plezier doen. Niet om er iets voor terug te krijgen, maar omdat je iemand kunt helpen. Maar ze leerde me ook dat je op tijd tijd voor jezelf moest maken en die tijd ook moest nemen.

Ik leerde over muziek, maar ook over stilte, over alleen zijn en daar intens van kunnen genieten. Ze leerde me van alles koken en bakken, hoe ik de was moest doen en hoe je wat het beste kon schoonmaken.

Ze leerde me dankbaar zijn en elke dag mijn zegeningen te tellen, hoe klein die ook lijken. En vergeven, omdat het je helpt om verder te komen. Of om me niet druk te maken over wat je niet kunt veranderen, en in plaats daarvan dan maar positieve energie te sturen naar dat moment, die situatie of de persoon waar je je zorgen over maakt. Want dat leerde ze me ook, hoe veel kracht en invloed gedachten op ons en ons leven hebben.

Ze bracht me in contact met hele bijzondere mensen en situaties en leerde me zoveel over mezelf.

En als zij iets niet wist, stond ze naast me terwijl ik de situatie het hoofd bood en prees mij op hoe ik het deed, hoe de uitkomst ook zou worden.

Haar enorme steun heeft me altijd het gevoel gegeven dat ik veilig ben, dat ik alles eigenlijk wel aan kan, dat er niets is om echt bang voor te zijn omdat ik altijd bij haar terecht kan.

Ik heb zoveel van haar geleerd en ik hou van haar. En ik weet dat ik echt gezegend ben met haar.
Wat heb jij van je moeder geleerd?